Üyelik tarihi: Feb 2007 Bulunduğu yer: izmirrrr..... Yaş: 24 İtibar Gücü: 0 Rep Puanı : 1567 | 8 mart kadınlar gününün tarihçesi.....
Kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olmak yolunda verdiği savaşın temsili başlangıcı 8 Mart 1857 yılında Amerika'nın New York kentinde tekstil sektöründe çalışan yüzlerce kadının düşük ücretlerini, uzun çalışma saatlerini ve insanlık dışı çalışma koşullarını protesto etmek için grevler yapması olarak kabul edilmektedir.
Bu olaylardan 52 yıl sonra Danimarka'nın Kophenhag şehrinde düzenlenen Kadın Sosyalist Enternasyonel toplantısında 8 Mart 1857 de New York'ta başlayan, kadınların haklarını kazanılması ve kadınların birlikteliği mücadelesinin her yıl Kadın Günü olarak kutlanmasını kararlaştırdılar.
Kadın hakları mücadelesinde 1975 yılı büyük özellik taşıyordu. Uluslararası Kadınlar Yılı olarak kutlandı. Bu yıl etkinlikleri içerisinde Birleşmiş Millteler 8 Mart gününü Dünya Kadın Günü olarak kutlamaya başladı. İki yıl sonra 1977 de, Birleşmiş Milletler genel toplantısında Kadın hakları, uluslararası barış günü olarak kabul edildi.
Bu kabulün altında iki temel neden açıklandı, Dünya barışının korunması, sosyal gelişim için ve temel insan haklarının kullanılması için kadınlarında eşitlik ve kendilerini geliştirmelerine olnak gereksinimi idi. Kadınlara eşit hakların verilmesinin Dünya barışını güçlendireceği kabul edildi.
Dünya Kadınlar Günü kadınlar açısından çok daha farklı bir gün günümüzde. Kadın haklarının kazanılmasında nerelerden başlandığını ve bugünlere nasıl gelindiğinin hatırırlanması içinde özel bir gün. Bir çok gelişmiş ülkede kadın hakları çok ilerlemeler göstermiş olsada, ülkemizde ve gelişmeke olan ülkelerde kadın hakları ne yazıkki istenen seviyelerden oldukça uzakta. Dünya Kadın Günü dünya kadınları arasında da bir dayanışma ve deneyim değişimi günü.
Dünya Kadınlar Günü ülkemiz içinde de kadın haklarının kazanılması, iyileştirilmesi için konunun gündeme gelmesinde de önemli bir gün. Kadın haklarının ülkemizde kullanımı ne yazık ki homejen bir dağılım göstermiyor. Kazanılan deneyimlerin, tüm ülke sathına yayılması için yılda bir gün olsa da Dünya Kadınlar Günü bizim için ayrı bir önem taşıyor.
Dünya genelinde kadın haklarında son yıllarda meydana gelen artış dahi bir çok gerçeği değiştirbilecek nitelikte değildir. Dünyadaki en fakir insanların büyük bir çoğunluğu kadın, dünyadaki eğitim almamış insanların büyük çoğunluğu yine kadınlar. Kadınlar bugün ülkemizde de erkeklere göre %25 - 50 oranında daha az ücretle çalıştırılmaktadırlar.
Bu gün bir Dünya Kadın Günü olmasını sağlayan tarihteki bazı önemli kilometre taşlarını aşağıda veriyoruz:
1857 New York: kadinlar 12 saatlik günlük çalışma saatine, düşük ücrete karşı yürüyüşler yaptılar. Polis tarafından dağıtıldılar.
1908 New York: 15.000 kadın daha kısa çalışma saati, daha iyi gelir ve oy hakkı için yürüdü. Doğum izni istediler. Kullandıkları slogan "Ekmek ve Gül " idi. Ekmek yaşama güvencesi, karın tokluğunu, gül ise daha kaliteli yaşamı simgeliyordu.
1909 İlk Kadın Günü 28 Şubat ta kutlandı. Avrupa'daki kadınlar da Şubat ayının son pazar gününü Kadın Günü olarak kutladı.
1910 Clara Zetkin isimli bir Amlan sosyalist kadın, kadın Sosyalist Enternasyonelinde Dünya Kadınlar Günü olmasını önerdi ve kabul edildi.
1911 Kophenag kararından sonra ilk kez 19 Mart ta Avusturya, Danimarka, Almanya ve İsviçre de kutlandı. Yüz binlerce kadın ve erkek değişik aktiviteler yaptılar. Oy verme, seçme seçilme hakları yanısıra meslek edinme ve mesleki eğitim görme haklarını istediler.
Bu kutlamalardan 2 hafta sonra Triangel yangınında 140 kadın öldü. Bu olay Amerika çalışma kurallarını büyük ölçüde etkileyen bir yere sahiptir.
1917 Rus kadınlar " ekmek ve barış" için grev yaptılar. Yaşam koşullarının kötülüğünü protesto ettiler. Bu olay 8 Mart ta olmuştur ve daha sonra bütün Avrupa ülkeleri tarafından da kabul görmüştür.
1977 Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Kadın Hakları ve Dünya Barışı Günü olarak 8 mart'ı kabul etti.
[IMG]KADIN VE ŞİDDET[/IMG]
Uluslararası Af Örgütü’nün hazırladığı “Yok Edilen Kadınlar” adlı raporda dövülen, tecavüze uğrayan çok sayıda kadın ve genç kızın tanıklıklarına yer verildi. Uluslararası Af Örgütü hazırladığı bir raporda, dünyada her 5 kadından birisinin işkence gördüğünü bildirdi. “Yok Edilen Kadınlar” adı verilen raporda, işkencenin kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olmasını reddeden ve şiddeti meşrulaştırmaya çalışan tüm kültürlerde kökleşmiş durumda olduğu belirtildi.
Dövülen, tecavüze uğrayan çok sayıda kadın ve genç kızın tanıklıklarına yer verilen raporda Af Örgütü, “işkencecilerin bazen devlet görevlileri ya da silahlı örgütlerin üyeleri olduğunu” kaydetti. Af Örgütü tarafından hazırlanan 80 sayfalık raporda, “işkencecilerin çoğunlukla aile ya da toplum üyelerinden veya işverenler arasından çıktığı” belirtildi. Aile ocağının zaman zaman “terör yeri” olduğu belirtilen raporda, Kongo Demokratik Cumhuriyeti’nde bir subayın eşi olan “K”nın düzenli, bazen çocuklarının önünde işkence gördüğü, ülkesinde polisten istediği yardıma yanıt gelmeyen kurbanın ABD’den sığınma hakkı istediği ifade edildi. Uluslararası haklar gereği, devletlerin işkenceyi yasaklamak ve önlemek zorunda olduğu vurgulanan raporda, hükümetlerin de bu suça ortak oldukları ve suçluları sakladıkları ya da destekledikleri savunuldu.
FİZİKSEL ŞİDDET
Dünya Bankası verilerine göre, 5 kadından birinin fiziksel şiddet ya da cinsel saldırı kurbanı olduğunu ve bu oranın Mısır’da yüzde 35, Hindistan’da yüzde 40’a kadar çıktığı belirtilen Af Örgütü raporunda, evlerde çalışan kadınların işverenlerinin kötü muamelesine maruz kaldığı vurgulandı. Raporda, 1993 yılında Suudi Arabistan’a çalışmaya giden Endonezyalı Nasiroh örneği hatırlatıldı. Raporda, kendisine tecavüz eden patronunu öldürmekle suçlanan Nasiroh’un 2 yıl süreyle gözaltında Suudi polisinin işkencesine maruz kaldığı ve hiçbir Endonezya diplomatik temsilcisinin bu süre boyunca kadının durumundan endişe duymadığı kaydedildi. Uluslararası Af Örgütü, raporunda ayrıca, aralarında Irak, Ürdün, Pakistan ve Türkiye’nin de bulunduğu çok sayıda ülkede “namus cinayetleri işlendiğini ve kadınların alınıp satıldığını ileri sürdü. Raporda, kadınların, “eğitici rollerinden ve toplumlarının sembolleri olmalarından ötürü” silahlı çatışmalarda da sürekli işkenceye maruz kaldıkları belirtildi.
SÜNNET EDİLEN KADINLAR
Öte yandan Dünyada her gün olduğu gibi, 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde de, 4 ila 12 yaşındaki 6 bin kız çocuğu ve yeni yetme sünnet edileceği açıklandı. Fransa Uluslararası İnsani Plan örgütünden yapılan açıklamada, dünyada halen sünnetli 130 milyon kadının bulunduğu ve bu sayının her yıl 2,2 milyon arttığı belirtildi. Açıklamada, gelenek ve ataerkil yapı gereği Somali, Sierra Leone ve Mali’nin aralarında bulunduğu 43 ülkede her yıl 1,2 milyon çocuğun klitorisinin ve vajinal dudaklarının alındığına dikkat çekildi. Kadınların sünnet edilmesinden sonra sıklıkla sağlık sorunları yaşandığına dikkat çeken sivil toplum örgütü, gelişigüzel ve hijyen şartlarının sağlanmadığı ortamlarda yapılan bu müdahaleden sonra septisemiye varan enfeksiyon hastalıkları görüldüğünü bildirdi. Bu uygulamaya çok rastlanan ülkelerde geniş bir bilgilendirme kampanyası başlatıldığı ve Mali’de 25 sünnetçinin bistürilerini bırakmayı kabul ederek, Mali Kadın Müzesi’ne sergilenmek üzere gönderdikleri belirtildi.
KADIN VE İŞ HAYATI
Kadınların en yoğun çalıştıkları meslek alanları tekstil, öğretmenlik ve tıpla ilgili alanlar olarak sıralanıyor. Ayrıca kadınları artık bankacılık, borsa, gıda, madencilik, otomotiv, tarım, tekstil, medya, turizm, enerji, ulaşım, sigorta, inşaat, bilişim, ilaç, reklam, danışmanlık, üniversite, hukuk, basın gibi hayatın pek çok alanında görmek mümkün.
Türk-İş Kadın İşçiler Bürosu Uzmanı Şule Özkuzukıran’ın “Türk kadınının iş yaşamındaki yeri” konulu araştırmasına göre, günümüzde Türk kadınının üçte biri iş yaşamında yer alıyor. Sektörlere göre tekstil, öğretmenlik, tıp ile ilgili meslekler kadınların çoğunlukta olduğu ya da kadın erkek sayısının birbirine yaklaştığı alanlar olarak göze çarpıyor. Çalışan kadınlar, uzmanlık gerektirmeyen mesleklerde yoğunlaşırken, işgücü piyasasındaki kadınlar, genelde kısmi çalışma, geçici çalışma ve evde çalışma gibi atipik ve kayıtdışı istihdam biçimlerinde ağırlıklı olarak yer alıyor.
Bu tür emek-yoğun işlerin başında dokumacılık, konfeksiyon ve evde yapılan parça başı işler geliyor. Kadınlar kentlerde düşük, kırsal alanda oldukça yüksek oranlarda çalışıyor. Kırsal alanda “ücretsiz aile işçisi” olarak çalışan genç kız ve kadınların oranı yüzde 62.6 düzeylerinde bulunuyor.
Hizmet sektöründe kadın işgücü oranı yüzde 57.5 ile en önde yer alıyor. Kadınlar, ilmi ve teknik elemanlık alanında çalışanların yüzde 24’ünü, üst kademe yöneticisi olarak çalışanların yüzde 1’ini, idari personel olarak çalışanların yüzde 23’ünü, ticaret ve satış personeli olarak çalışanların yüzde 4’ünü, hizmet işçisi olarak çalışanların yüzde 13’ünü, tarım sektöründe çalışanların yüzde 9’unu oluşturuyor. Tarım dışı üretim işçisi olarak çalışanların arasında kadınların oranı ise yüzde 25 düzeyinde bulunuyor.
Araştırmaya göre, dünya genelinde ve Türkiye’de aynı iş için erkeklerden yüzde 25 daha az ücret alan kadınlar, çocuk bakımı ve ev işleri içinse erkeklere oranla beş kat daha fazla vakit harcıyor. Kadınların, okuma yazma bilen nüfus içindeki payı yüzde 44.2 olarak gerçekleşirken, üniversite mezunu kadınların nüfusa oranı yüzde 3.2’de kalıyor.
EVLİLİK VE ÇOCUK SAHİBİ OLMAK İŞ HAYATINI ETKİLİYOR
Türkiye’de çalışan kadına yönelik korumacı kanunlar, doğum ve doğum sonrası izin, süt emzirme izni ve kreş ve yuva sağlanabilirliğiyle sınırlı bulunuyor. Evlilik ve çocuk sahibi olma, kadınların çalışma yaşamında belirleyici rol oynuyor. Çocuk sayısındaki artışa rağmen kadının çalışmak zorunda olması, annenin fiziksel ve ruhsal olarak yıpranmasına, iş veriminin düşmesine ve iş kazalarına yol açabiliyor. Evlilik ve doğum, kadın işçilerin işten ayrılma nedenlerinin yüzde 70‘ini, işverenin işten çıkarma nedenlerinin de yüzde 20‘sini oluşturuyor.
Özkuzukıran tarafından yapılan araştırmada, kadınların üçte biri iktisaden faal iken, bu kesimin de üçte biri gelir getirici bir işte çalışıyor. Ücretli çalışan 1.5 milyon kadın içinde, SSK’lı kadın sayısı 400 binin üzerine çıkarken, memur olarak 500 bine yakın kadın çalışıyor. Kentlerde kadının ücretli olarak istihdamında eğitim durumunun yükselmesi, doğurganlık oranının azalması, sosyal değerlerdeki değişme gibi nedenlerle artış gözlenmesine karşın, kadınlar ücret karşılığı çalışanlar içinde yüzde 18‘lik pay alıyor.
Kadınlarda iş yaşamında bulunma genç yaşlarda daha ağırlıklı olarak görülüyor. Kadınlar en çok 20-24 yaşlarında işgücüne katılırken, evlenme ve çocuk doğurma yaş dilimini temsil eden 25-39 yaş grubunda çalışan kadınların oranı yüzde 35‘e düşüyor. Erkeklerde aynı yaş diliminde oranlar yüzde 84’lerden, yüzde 98’e yükseliyor.
Kadınların iş hayatında yaşadıkları zorlukların başında kendilerini ispat edebilmek için erkeklere göre daha fazla çalışmak ve özveride bulunmak zorunda olmaları geliyor. Bunun yanı sıra bazı kadınlar, kadın olmaları nedeniyle iş hayatında bazı kolaylıklar da yaşamıyor değil. Apple/Bilkom Genel Müdürü Tijen Mergen, kadınların iş dünyasındaki ağırlıklarında son 10 yılda ciddi bir artış olduğuna dikkat çekerek, kendi sektöründe kadın oranının yüzde 40’ın üzerinde olduğunu ve bu rakamın her geçen yıl arttığına işaret etti. Kadın olması nedeniyle iş hayatında çok temel zorluklar yaşamadığını ifade eden Mergen, “Mücadele ettim ve sonunda kazançlı çıktım” diyor.
Mergen, şunları söyledi: “Aynı mevkiye gelebilmek için bir erkekten daha çok çalışmanız, kendinizi ispat etmeniz gerekiyor. Diyebilirim ki eğer çok mücadeleci değilseniz erkek aday kadın adayın yerini alacaktır. Bu Avrupa ülkelerinde daha da bariz ortaya çıkıyor. Özellikle NCR’de Avrupa organizasyonunda çalıştığım 4 sene boyunca hep kadın olmanın bir dezavantaj olmadığını ispat etmeye çalıştım. Türkiye’de gördüğüm kabul, Avrupa ülkelerinden daha yüksek.” Çoğu zaman olmasa bile, kadın olmanın bazen iş hayatında kolaylıklar sağladığını düşünen Mergen, “Daha kolay iletişim kurabiliyorsunuz. Ama iletişim kurmak demek, işleri çözmek demek değil. Sizi önce çok ciddiye almayabiliyorlar. Hele çok gençseniz veya genç gösteriyorsanız... Kendinizi ispat etme sürecinden geçiyorsunuz. Ancak ondan sonra başarı geliyor” şeklinde kunuştu.
KADININ ADI YOK
Türkiye’de hala kadınların yüzde 40’ı görücü usulüyle evlenirken, yüzde 20’si nikahsız yaşıyor, 100 kadından 2’si yükseköğrenim görüyor. Türkiye'de 8 milyon kadın okuma-yazma bilmiyor, eğitim gören 100 kadından ise sadece 2 tanesi yükseköğrenim görüyor. Kadınların yüzde 40’ı görücü usulüyle evlenirken, yüzde 30’unun dini nikahla, yüzde 20’sinin ise nikahsız yaşıyor. Kadınların yüzde 55’inin doğum kontrolünü uygularken, Yüzde 64’ü hamilelik döneminde doktor yüzü görmüyor, yüzde 65’i eve gelen konuğa görünmüyor, ki bu özellikle kırsal kesimde çok yaygın. Anne olmak için ülkemizde yılda 2 bin 500 kadın yaşamını yitiriyor. Berdel, başlık parası, töre ve namus cinayetleri, dayak, baskı ve gelenekler kadını hedef almaya devam ediyor. Yani 21. yüzyılda Türkiye’de hala kadının adı yok.
Toplumun yüzde 50’sini oluşturan kadınlar, karar mekanizmalarında kendi oylarıyla yarı yarıya temsil edilmeyi başardıklarında birçok sorunu çözeceklerini vurgulayan Doğu ve Güneydoğulu kadınlar üzerine araştırmalar yapan eğitimci Neşe Doster, TBMM’de kadınların temsil oranın 1930’lu yıllarla karşılaştırıldığında çok düşük olduğunu vurguladı.
Kadınların sivil toplum örgütlerine katılımının yüzde 24, partilere yüzde 13, sendikalara ise yüzde 6 civarında bulunduğunu anlatan Doster, bu oranların Avrupa ülkelerine göre son derece düşük olduğuna değindi. Türkiye’deki iş kollarında erkeklerin yönetici, kadınların ise yardımcı konumunda bulunduğuna dikkati çeken Doster, “Yörelere göre fark gösterebilir, ancak ana sorunlar aynı” dedi. Neşe Doster, kadınların sorunlarının çözümü için eğitimin önemine değinerek, öncelikle işsizliğe çare bulunması gerektiğini sözlerine ekledi.
Çukurova Üniversitesi (Ç.Ü) Eğitim Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Adil Türkoğlu da, kadınların eğitim olanaklarının erkeklere oranla daha kısıtlı olduğunu söyledi. Türkoğlu, okuma yazma bilmeyen erkeklerin vatani görevlerini yaparken bu imkana kavuşabildiklerini, oysa kadınlar için bunun söz konusu olmadığını belirtti. Türkoğlu, “Kadının toplum yaşamına daha çok katkıda bulunabilmesi için öncelikle eğitim seviyesi yükseltilmelidir. Araştırmalar, bebek ve anne ölümleri ile doğurganlıkta annenin eğitiminin önemli rol oynadığını göstermektedir. Bu nedenle sağlıklı kuşakların yetişmesi için de kadının eğitimi öncelikli konular arasında yer almalıdır” diye konuştu. Türkoğlu, kadının eğitimi için de özellikle sivil toplum örgütlerine önemli görevler düştüğünü kaydetti.
Fen-Edebiyat Fakültesi Öğretim Üyesi ve Ç.Ü Kadın Sorunları Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdür Yardımcısı Prof. Dr. Gaye Erbatur da kadınların hak ettikleri konuma erişemediklerini, bunun en önemli nedeninin kadınların siyasette ikinci planda bırakılmalarının olduğunu söyledi. Erbatur, 1950’li yıllardan sonra parlamentoda kadınların temsil oranının yüzde 1’lere kadar düştüğünü, bugün ise yüzde 4’te kaldığını belirterek, “Siyasete katılmazsak, sorunlarımızı çözemeyiz” dedi. Kadınların dünyada hak ettikleri konuma geldikleri tek ülkenin İsveç olduğuna dikkati çeken Erbatur, şöyle konuştu: “İsveç parlamentosunda kadınların temsil oranı yüzde 43’tür. Bakanlar kurulunun da yüzde 55‘i kadınlardan oluşmaktadır. Ülkemizde de aynı tabloyu görmek istiyoruz. Bugün ülkemizin içinde bulunduğu durum, erkeklerin bu işi beceremediklerini göstermektedir. Bu nedenle kadınların siyasette aktif rol almaları zorunluluk haline gelmiştir.”
KADIN
Kimi der ki kadın
uzun kış gecelerinde
yatmak içindir.
Kimi der ki kadın yeşil bir harman yerinde dokuz zilli köçek gibi oynatmak içindir. Kimi der ki ayalimdir. Boynumda taşıdığım vebalimdir.
Kimi der ki hamur yoğuran.
Ne o, ne bu, ne döşek, ne köçek, ne ayal, ne vebal.
O benim kollarım, bacaklarım. Yavrum, annem, karım, kız kardeşim hayat arkadaşımdır.
Nazım HİKMET
DÜNDEN BUGÜNE "KADINLAR GÜNÜ"
Dünya Kadınlar Günü ilk kez 1800'lü yıllarda bir tekstil fabrikasında daha iyi çalışma koşulları için greve giden kadın işçilerin fabrikaya kilitlenmesi, arkasından da çıkan yangında fabrika önünde kurulan barikatlardan kaçamayarak ölmeleriyle gündeme geldi Kadınlar tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de 8 Mart'ta eşitlik isteklerini daha yüksek sesle dile getiriyorlar.
8 Mart'ın Dünya Kadınlar Günü olarak kutlanması, uluslararası düzeyde kabul gören bir hal alması 1970'lere rastlasa da, bu tarihe kaynaklık eden olay ve dünya kadınlarının ortak bir gün kutlama isteğinin gündeme gelişi 1800'lerin ortasını bulur. ABD'nin New York kentindeki Cotton tekstil fabrikasında çalışan işçi kadınlar, 1800'lü yılların ortalarından beri daha iyi çalışma koşulları, emeklerinin karşılığında hak ettikleri ücret ve daha iyi yaşam için mücadele vermektedir. Ama bunca yıllık mücadeleye karşın elde edebildikleri pek bir hak yoktur. En sonunda, 8 Mart 1908 günü, haklarını alabilmek için son çare olarak greve giderler. Ancak patronlar bu greve zalim bir şekilde müdahale ederler. Greve giden kadınlar fabrika binasına kilitlenirler. Patronlar bu yolla grevin başka fabrikalara sıçramasını engellemek isterler. Ancak beklenmedik bir şey olur ve fabrika yanmaya başlar. Ne yazık ki yangından fabrikada bulunan kadın işçilerden çok azı kaçarak kurtulmayı başarır Yanan fabrikadan kaçmayı ve fabrikanın çevresine kurulmuş olan barikatları aşmayı başaramayan 129 kadın işçi yanarak ölür.
Aynı yıl diğer endüstri kollarındaki kadınlar da mücadeleye devam ederler. Kadınların yürüttükleri mücadelenin temelinde seçme ve seçilme hakkı, günlük çalışma saatlerinin, koşullarının ve ücretlendirmenin yeniden düzenlenmesi gibi konular bulunmaktadır. Dünya Kadınlar Gününde bugün de ilk başlarda yapıldığı gibi eşitlik için, bağımsızlık için, politik haksızlıkların ortadan kalkması için, daha iyi yaşama ve çalışma koşulları elde edebilmek için çalışılıyor.
TÜRKİYE'DE 8 MART KADINLAR GÜNÜ
İlk kez 1921 yılında "Emekçi Kadınlar Günü" olarak kutlanmaya başlayan 8 Mart, 1975 yılında daha yaygın olarak kutlandı ve sokağa taşındı.
"Birleşmiş Milletler Kadınlar On Yılı" programında Türkiye de etkilenmiş, 1975 yılında "Türkiye 1975 Kadın Yılı" kongresi yapılmıştır. 1980 askeri darbesinden sonra dört yıl anılmadı 8 Mart. 1984'ten itibaren her yıl çeşitli kadın örgütleri tarafından Dünya Kadınlar Günü kutlanmaya başlandı.
Kadınlar 80'li yıllarda 8 Mart'ı izinli yürüyüş ve şenliklerle kutlayamamışlarsa da, küçük gruplar mütevazi kutlamalarını sürdürdüler. 90'lı yıllarda kadın kuruluşlarının sayı ve çeşitliliğinin artması ile beraber 8 Mart daha geniş bir katılımla kutlanılır oldu. Daha Fazla Liseli İle Tanışmak İçin |
> 
kutlu olsun 
Kopyalanamaz, Alıntı Yapılamaz, Küfredilemez, Hakaret Edilemez 
